Wirus cytomegalii, w skrócie CMV,  jest jedną z najczęściej występujących przyczyn zakażeń wrodzonych wśród ludzi. Według statystyk Światowej Organizacji Zdrowia, w krajach rozwiniętych i rozwijających się zakażonych może być nawet kilkaset tysięcy. Ze względu na skale występowania i trudności z profilaktyką, wirus ten uważany jest złożony problem społeczny. Barierą w diagnostyce i w leczeniu cytomegalii okazuje się brak szczepionki, która mogłaby zapobiegać rozprzestrzenianiu się CMV wśród kobiet w okresie rozrodczym. Obecnie jedyną formą przeciwdziałania rozwojowi choroby jest edukacja.

Charakterystyka wirusa

Intensywność rozwoju wirusa cytomegalii w populacji światowej jest bardzo duże. Jednym z powodów takiej sytuacji jest mnogość dróg zakażenia. Do zarażenia może dojść poprzez wydzieliny i wydaliny człowieka zawierające zakaźne cząstki wirusa jak np. ślina, mocz czy krew. Ponadto, do zakażenia może dojść poprzez kontakty seksualne, ponieważ wirus CMV znajduje się również w nasieniu lub wydzielinie dróg rodnych. Istotne jest to, że do zakażenia może dojść poprzez transfuzje lub przeszczep. Wtedy też mamy do czynienia z zakażeniem nabytym. Istnieje także druga forma zakażenia i jest nią zakażenie wrodzone. Występuję ono w trakcie ciąży, porodu lub w okresie poporodowym i dotyczy zarówno dziecka jak i matki. W okresie płodowym zarażenie wirusem przynosi najpoważniejsze konsekwencje, natomiast w okresie noworodkowym przebieg choroby jest bezobjawowy. Przebywanie wirusa w organizmie kobiety ciężarnej niesie za sobą znaczące powikłania. W drastycznych sytuacjach może dojść do śmierci płodu lub noworodka. U około 10% przypadków komplikacje pojawiają się dopiero po kilku tygodniach lub miesiącach po porodzie. Okazuje się wtedy, że dzieci cierpią na małogłowie, ograniczenie wzrostu, powiększenie wątroby, żółtaczkę, niedosłuch, ślepotę lub też na ciele pojawiają się groźne wybroczyny.

Cytomegalia leczenie

Ze względu na poważne skutki zdrowotne lub nawet śmierć wynikające z zakażenia wirusem CMV, istotna jest diagnostyka oraz leczenie. Kobietom w ciąży zaleca się wykonywanie regularnych badań serologicznych na obecność anty-CMV IgG i IgM. Dzięki określeniu poziomu przeciwciał, udaje się stwierdzić czy istnieje zakażenia, a jeśli tak, to czy ma ono formę nabytą czy wrodzoną. Co więcej, wykonuje się badanie płynu odwodowego oraz USG. Testy na obecność wirusa CMV są bardzo ważne, dlatego w każdym przypadku należy je wykonywać.

Jeżeli w organizmie kobiety lub noworodka dojdzie do zakażenia wirusem CMV, konieczna będzie jego kontrola. Współcześnie stosuje się cztery rodzaje leków antywirusów przeznaczonych do leczenia zakażeń wywołanych przez wirus cytomegalii. Pierwszym z nich jest  ganciclovir (GCV), który jest acyklicznym analogiem deoksyguanozyny, który do uzyskania pełnej aktywności przeciwwirusowej wymaga fosforylacji do trójfosforanowej pochodnej. Uważany jest za środek dający rezultaty i pomagający uniknąć poważnych powikłań. Drugim preparatem jest valganciclovir (VGCV), który stosuje się w przypadku zakażeń cytomegalią odporną na GCV. Kolejne leki to cidofovir (CDV) i foscarnet (PFA).

Terapia antywirusowa jest metodą o wąskim zastosowaniu, ponieważ przyjmowanie przez noworodki GCV czy VGCV wykazuje spory poziom toksyczności. Ponadto, w momencie zarażenia płodu, nie ma możliwości wprowadzenia terapii antybiotykowej. Problematyczną okazuje się również odporność noworodków i kobiet w ciąży na grupę leków antywirusowych. Kwestię niedogodną stanowi również terapia przeciwwirusowa u noworodków z zakażeniem wrodzonym CMV, urodzonych bez klinicznych objawów zakażenia, u których istnieje niebezpieczeństwo wystąpienia późnych następstw zakażenia.

Związku z brakiem wytworzenia szczepionki na wirus CMV oraz sporych ograniczeń zastosowania terapii antywirusowej, bardzo ważna jest profilaktyka wśród kobiet w ciąży i noworodków. Lekarze zalecają przyjmowanie trzech, istotnych rad. Po pierwsze, powinno się przyjąć, że wszystkie dzieci poniżej 3 roku życia są potencjalnym źródłem transmisji CMV. Po drugie, intensywnie przestrzegać zasad higieny w domu jak i pracy. Po trzecie, myć i dezynfekować zabawki dla dzieci. Podejmując takie czynności, minimalizuje się ryzyko zakażenia.

PODZIEL SIĘ
Poprzedni artykułPrzyczyny Cytomegalii
Następny artykułPrzebieg Cytomegalii

3 KOMENTARZE

  1. prawdopodobnie złapałam jakąś weneryczną chorobę. Mam problemy z oddawaniem moczu a po kąpieli mam sporą wysypkę w miejscach intymnych. Koleżanka mówi, że to jakaś alergia, ale boję się że to może być przez przypadkowy seks, który miał miejsce jakiś czas temu..co robić????? pomożcie

  2. Aga najlepiej wykonaj testy i będziesz pewna. Zamów na drwenerolog.pl , testy są rzetelne i wiarygodne. Lepiej być świadomym, jeśli to jakaś choroba weneryczna

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here