Strona główna Kłykciny Kończyste

Kłykciny Kończyste

Kłykciny kończyste to choroba weneryczna wywoływana obecnością wirusa HPV i choć wirusów tych rozpoznano około 200, jedynie dwa z nich tworzą wysypkę. Charakterystycznym jej objawem są brodawki powstające w okolicach narządów płciowych – w okolicach szyjki macicy oraz sromu, w przypadku kobiet, u mężczyzn zaś na prąciu oraz w okolicach odbytu. Wykwity są szczególnie widoczne po odbyciu stosunku seksualnego. Choć choroba ta, w niektórych stadiach nie jest dokuczliwa należy po zauważeniu pierwszych objawów udać się do lekarza, w celu przeprowadzenia szczegółowych badań, które pozwolą zweryfikować, czy obecny w organizmie wirus może spowodować mutacje nowotworowe komórek.

Kłykciny kończyste – zakażenie

Wirus HPV wywołujący kłykciny kończyste przenoszony jest głównie drogą płciową. Do zakażenia może jednak dojść również w wyniku intymnego kontaktu narządów płciowych, kontaktu z zakażonym naskórkiem oraz podczas częstych wizyt w saunie, na solarium oraz na basenie. Szacuje się, że niemal 60% osób aktywnych seksualnie w swoim życiu było zakażone wirusem HPV w odmianie łagodnej.

Choć w większości przypadków zakażenie wirusem HPV przechodzi samoistnie, należy zwrócić uwagę na ryzyko, jakie za sobą niesie wirus HPV. Kłykciny kończyste znacząco zwiększają ryzyko zachorowania na raka. Dotyczy to w szczególności osób, które znajdują się w grupie podwyższonego ryzyka. Do grupy tej należą w szczególności osoby, które:

  • wcześnie rozpoczęły współżycie seksualne,
  • często zmieniają partnerów seksualnych,
  • stosują antykoncepcję hormonalną,
  • przyjmują używki (w tym papierosy).

Objawy zakażenia

W zależności od płci zakażenie wirusem HPV objawia się inaczej. Wspólna dla zakażenia jest charakterystyczna wysypka – kłykciny kończyste. Pojawiają się głównie w okolicach narządów rozrodczych. Występują samodzielnie, bądź w skupiskach, a swym wyglądem przypominają strukturę kalafiora. Wykwity mają zwykle kolor jasnoróżowy, jednak mogą również przybierać barwę brunatną. Jednak kłykciny kończyste to nie tylko wysypka. Zakażeniu, w przypadku kobiet towarzyszą przede wszystkim ból w dole brzucha oraz suchość pochwy. Kłykciny kończyste u mężczyzn charakteryzują się zaś bólem podczas stosunku, a czasami może wywoływać również problemy z erekcją. W zaawansowanym stadium choroby kłykcinom kończystym może towarzyszyć zwężenie cewki moczowej.

Jak leczyć?

Leczenie kłykcin kończystych jest żmudne i wymaga wiele cierpliwości. Nie wszystkie metody są odpowiednie dla każdego przypadku. Na szczęście medycyna stale się rozwija, dzięki czemu osoby, u których zaobserwowano kłykciny kończyste nie są pozostawione same sobie. Obecnie chory może zdecydować się na jedną z następujących metod leczenia kłykcin kończystych:

  • laseroterapia – jest to metoda polegająca na usunięciu zmian przy pomocy kolposkopu. Zabieg przeprowadzany jest w znieczuleniu miejscowym, przez co jest niemal całkowicie bezbolesne. Zdecydowaną przewagą tego typu zabiegu jest fakt, iż laseroterapia pozwala skutecznie pozbyć się kłykci kończystych.
  • krioterapia – podczas tego zabiegu kłykciny kończyste wymrażane są przy użyciu ciekłego azotu. Dla jak największej skuteczności zabieg należy przeprowadzać w odstępach tygodniowych. Wadą tego typu zabiegu jest fakt, że pozostawia nieestetyczne zacieki i bliznowacenia. Dodatkowo sama skuteczność zabiegu nie jest pewna, ponieważ zależy od doświadczenia lekarza wykonującego zabieg.
  • kwas trójchlorooctowy – jest to jedna z niebezpieczniejszych metod zwalczania kłykcin kończystych, która może być wykonywana wyłącznie przez wykwalifikowanego lekarza. Kwas trójchlorooctowy to niezwykle żrący środek, który wywołuje martwicę tkanek. Kwas nakłada się wyłącznie na zmienione tkanki. Metoda ta jest skuteczna w większości przypadków jednak jej zdecydowanym minusem jest fakt, że przy nieostrożnym stosowaniu może wywoływać nieestetyczne owrzodzenia. Należy jednak pamiętać, że w przypadku tej metody możliwe są nawroty.
  • metody chirurgiczne – kolejną formą leczenia są zabiegi chirurgiczne. Polegają na wycięciu kłykcin kończystych w znieczuleniu ogólnym lub miejscowym. Choć metoda ta pozwala skutecznie pozbyć się zmian skórnych to możliwe są nawroty choroby.
  • terapia fotodynamiczna – w metodzie tej kłykciny kończyste również są usuwane przy użyciu kwasu 5-aminolewulinowego. Terapię tą można przeprowadzać jako samodzielną, bądź połączoną z terapią laserową. Terapia fotodynamiczna uznawana jest za jedną ze skuteczniejszych metody walki z kłykcinami kończystymi. Na pozytywne opinie wpływa przede wszystkim wysoka skuteczność zabiegu i mały odsetek powikłań.

Jak wykryć zakażenie?

Niektóre przypadki zakażenia wirusem HPV przebiegają bezobjawowo. Należy jednak pamiętać, że choroby tej nie należy ignorować. Również w przypadku wystąpienia kłykcin kończystych konieczne jest przeprowadzenie testu. Pozwoli to wykryć, czy wirus, który zaatakował organizm ma skłonności onkogenne.

Najlepiej, aby test wykonał lekarz ginekolog – w przypadku kobiet oraz proktolog- w przypadku mężczyzn. Do wykonania testu konieczne będzie pobranie wymazu (w zależności od płci z szyjki macicy i ścianek pochwy albo spod napletka), który następnie zostanie przekazany do laboratorium. Jednak na rynku dostępne są również specjalistyczne zestawy, umożliwiające samodzielne pobranie wymazu, który następnie należy przekazać do badania.

Jak uniknąć zachorowania?

Nie ma stuprocentowej metody umożliwiającej uniknięcie zakażenia wirusa HPV. Można jednak zastosować metody, które w istotny sposób zmniejszą ryzyko zapadnięcia na chorobę. Jednym z nich jest zaszczepienie się przeciwko wirusowi HPV. Szczepionki są dostępne zarówno dla kobiet, jak i mężczyzn, którzy już rozpoczęli aktywność seksualną, jak również u dzieci jeszcze przed rozpoczęciem współżycia, jednak po ukończeniu 12 roku życia.

Kolejną metodą zapobiegnięcia zakażeniu jest rozwaga. Szacuje się, że około 1% osób aktywnych seksualnie jest zakażonych wirusem HPV, który może wywoływać kłykciny kończyste. Częsta zmiana partnerów seksualnych oraz stosunki bez prezerwatywy mogą znacząco zwiększyć ryzyko zachorowania. Należy tutaj podkreślić, iż prezerwatywa nie zapewnia pełnego zabezpieczenia przed zakażeniem. Prezerwatywy jednak znacząco zmniejszają ryzyko zachorowania.

Regularne badania są podstawą zachowania pełnego zdrowia przez wiele lat. Szybkie wykrycie choroby pozwoli zapobiec wystąpieniu nieprzyjemnych objawów chorobowych, a dodatkowo zmniejszy ryzyko zapadnięcia na raka. To właśnie dlatego tak ważne jest, aby osoby, znajdujące się w grupie podwyższonego ryzyka regularnie monitorowały swój stan zdrowia.